GVK'nın 40. maddesi nedir?

Türkiye'de vergi sistemi, mükelleflerin ticari faaliyetleriyle ilgili giderleri belirli kurallar çerçevesinde değerlendirmektedir. Gelir Vergisi Kanunu'nun (GVK) 40. maddesi, ticari kazancın hesaplanmasında indirilebilecek genel giderleri düzenler. Bu madde, mükelleflerin ticari faaliyetleriyle ilgili olarak yaptıkları belirli harcamaların, safi kazancın hesaplanmasında nasıl dikkate alınacağını net bir şekilde ortaya koymaktadır. Böylece, ticari faaliyetlerini sürdüren kişiler için önemli bir vergi avantajı sağlanmaktadır.

GVK Madde 40/1 gereğince, ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan genel giderler safi kazancın tespitinde ticari kazançtan indirilebilir.

Bu kapsamda indirilebilecek giderler şunlardır:

Ayrıca, ihracat, yurt dışında inşaat, onarma, montaj ve taşımacılık faaliyetlerinde bulunan mükellefler, bu bentte yazılı giderlere ilaveten, döviz olarak elde ettikleri hasılatın binde beşini aşmamak şartıyla, yurt dışındaki bu işlerle ilgili giderlerine karşılık olmak üzere götürü olarak hesapladıkları giderleri de indirebilirler.

1. Hizmetli ve işçilerin iş yerinde veya iş yerinin müştemilatında iaşe ve ibate giderleri;
2. Tedavi ve ilaç giderleri;
3. İşle ilgili seyahat ve ikamet giderleri;
4. Kiralama yoluyla edinilen veya işletmeye dahil olan ve işte kullanılan taşıtların giderleri;
5. İşletme ile ilgili bina, arazi, gider, istihlak, damga, belediye vergileri, harçlar ve kaydiyeler gibi ayni vergi, resim ve harçlar;
6. Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre ayrılan amortismanlar.